Tahir Kərimli: “Kiminsə həbsi ilə Azərbaycanın Türkmənistana çevriləcəyi iddiası şişirdilmiş görünür”

“AXCP tərəfdarları bildirirlər ki, Əli Kərimlinin həbsindən sonra ölkə Türkmənistanlaşacaq. Türkmənistanın adının mənfi çəkilməsi ilə razı deyiləm. Müstəqillik qurulandan indiyə qədər Türkmənistan öz əhalisinin təminatını xeyli miqdarda duz, çörək, şəkər və bu kimi qidalarla qarşılayıb, vergilərdən azad edib, hətta əlavə benzin də verir. Sosial sahələrdə öz camaatını xeyli məmnun edib. İkincisi, bu, siyasi məsələdir və siyasi məsələdə hər şeyi coğrafiya həll edir. Azərbaycanın yerləşdiyi məkanla Türkmənistanın yerləşdiyi məkan tamam fərqlidir. Türkmənistanın tarixən demokratik dövlətlərə çıxışı, sərhədi olmayıb. Azərbaycanın isə qeyri-ixtiyari müəyyən qədər Türkiyə, Gürcüstan və bir sıra dövlətlərlə təmasları olub. Bu da Avropaya yaxınlıqdır. Avropanın demokratik dəyərləri xeyli inkişaf edib. Biz bunu SSRİ dağılanda da gördük. Demək olar, SSRİ-nin dağılmasında Baltikyanı ölkələr və Ukrayna ilə yanaşı, Qafqaz respublikaları, o cümlədən Azərbaycan çox ciddi rol oynadı, müstəqilliyə necə can atdı. "Əsrin xalqı" elan olunduq. Azərbaycanda Türkmənistandan fərqli olaraq, müəyyən qədər demokratik ənənələr mövcuddur. Kiminsə həbsi ilə Azərbaycanın Türkmənistana çevriləcəyi iddiası şişirdilmiş görünür”.

“PostMedia” xəbər verir ki, bu sözləri Pravda.az-a açıqlamasında sabiq deputat Tahir Kərimli deyib.
O, bildirib ki, Azərbaycanda müəyyən demokratik ənənələr - Həsən bəy Zərdabidən gələn mətbuat, Mirzə Fətəli Axundovdan gələn maarifçilik, Seyid Əzimdən, Sabirdən gələn satira ənənələri var: “Azərbaycanda elə nəsillər yetişib ki, kiminsə həbsi ilə demokratik ənənələrdən tam imtina ediləcəyi fikri düzgün deyil. Tarixi bir nəfərlə bağlamaq da doğru deyil. Deyirlər ki, müxalifət yoxdur. Məgər müxalifət var idi? Altı ildə bir kütləvi tədbir keçirə bilməyən məgər müxalifətdir? Bilirsiniz, müxalifət nə vaxt uduzub? Sıra ilə AXCP, Müsavat, AMİP əl öpüb parlamentdə oturanda, onların dedikləri ilə oturub-duranda. Müxalifətçilik də, xalqın onlara inamı da itdi. İndi ancaq marginal qruplardır ki, kiməsə ümid bağlayırlar. Hesab edirəm, etirazlar bir növ sosial media üzərində daha çox görünür, nəinki müxalifət partiyalarının fəaliyyətində. İqtidar o qədər qüvvəlidir ki. 1990-cı illərdə bunlar öz müxalifətçiliklərini itirdilər, prinsiplərindən imtina etdilər, hakimiyyəti təhvil verdilər, zaman-zaman hakimiyyətlə əlbir oldular, indi isə hakimiyyətə düşmən kəsiliblər. Axı bu, səmimi deyil. Ciddi müxalifət olmayıb, yoxdur. Bu da açıq şəkildə görünür”.